Het begin van de country-muziek
Country-muziek is geworteld in de tradities van de Britse eilanden. In de nieuwe wereld werden deze tradities gemengd met etnische muziek van andere immigranten en Afrikaanse slaven. Veel gospelliederen waren populair in het 19e eeuwse zuiden, terwijl shows and minstrelen folk-geluiden introduceerden die geschreven waren door professionals uit het noorden. Gespeeld op violen en thuisgemaakte banjos zou deze muziek ooit klinken alsof het geboren was in de zuidelijke heuvels van de Appalachian Mountains.
In deze bergen nam men al verschillende jaren viooldeuntjes (dat bekend stond als Old Time Music) op, maar het was niet tot 1 augustus 1927 dat Countrymuziek begon en wel in Bristol, Tennessee. Op die dag liet Ralph Peer Jimmie Rodgers en de Carter Family platencontracten tekenenen voor Victor Records.

Deze twee acts waren het voorbeeld voor velen die zouden volgen. Rodgers met zijn unieke zangstijl en de Carters met hun niet-aflatende opnames van de Old Time Music.

Een andere bekende zanger uit die tijd was Vernon Dalhart. Men zei wel dat Jimmie Rodgers muzikale stijlen met elkaar vermengde, dat The Carter Family trouw bleef aan traditie en dat Vernon Dalhart de muziek populariseerde.
Samen zouden ze de schets maken voor iets wat een puur Amerikaanse uitvinding zou blijken, country muziek. Hun talent werd echter ook geholpen door timing: country muziek was niet mogelijk geweest vóór de 20-er jaren, vóór de massaproductie van radio's en platen de muren neerhaalden die de muzikale stijlen van Amerika in de eigen regio's had gehouden.
Dalhart, die vandaag de dag grotendeels vergeten is, was de eerste grote ster. Hij werd geboren als Marion Try Slaughter in een cowboy-familie uit Oost-Texas en hij verhuisde in 1910 naar New York City waar hij zong op begrafenissen en later in lichte opera's.
Zijn platencarrière begon in 1924 met The Prisoner's Song en de b-kant The Wreck of the Old 97. Zijn vermogen om hillbilly song op zo'n manier te zingen dat het overgrote deel van de bevolking het ook mooi vond, maakte hem de eerste grote platenverkopende ster van de country- muziek.

De platenmaatschappijen begonnen het zuiden af te zoeken naar meer successen.
Dat waren o.a. Jimmie Rodgers en The Carter Family. Johnnie Cash zei ooit van de eerste opnames die Victory Records maakte van deze sterren, dat het hét meest belangrijke moment van de country-muziek is geweest.

Jimmie Rodgers stond bekend als de 'Vader van de Country Muziek'. Hij werd geboren als James Charles Rodgers in Meridian, Mississippi op 8 september, 1897. Hij werkte bij het spoor, tot zijn slechte gezondheid hem daar verder van weerhield en hij een minder zware baan moest zoeken. Hij was al jaren een amateur-entertainer, maar ging daar in 1925 serieus mee verder. Hij trad o.a. op in Johnson City, Tennessee en andere plaatsen. In 1926 verhuisde hij samen met zijn vrou Carrie naar Asheville, North Carolina, waar hij een hillbillyband begon die bekend stond als de Jimmie Rodgers' Entertainers. Naast Jimmie bestond de band nog uit Jack Pierce (gitaar), Jack Grant (mandoline/banjo), Claude Grant (banjo).

Toen hij hoorde dat Ralph Peer van Victor Records een tijdelijke studio in Bristol opzette, gingen de Entertainers richting de grens tussen Virginia en Tennessee. Door een ruzie onder de mannen trad Rodgers uiteindelijk op als solo-artiest met de sentimentele ballade The Soldier's Sweetheart en een slaapliedje Sleep Baby Sleep. De plaat werd zo goed ontvangen dat Victor records verder ging met Rodgers en o.a. het bekende Blue Yodel # 1 opnam. Rodgers, die in 1933 'met zijn laarzen aan' aan tuberculose stierf, trad nooit op in een belangrijke radioshow of in de Grand Ole Opry. Maar hij, Fred Rose en Hank Williams waren toch de eerste personen die verkozen werden tot de Country Music Hall of Fame in 1961, waardoor zijn invloed op de geschiedenis van de Country werd erkend.

Eén van de meest invloedrijke groepen in de countrymuziek was The Carter Family, bestaande uit A.P., Sara, nicht Maybelle, e.a.). De Carters namen hun eerste plaat op voor Victor Records op 1 augustus 927, de zelfde dag dat Jimmie Rodgers zijn eerste platen opnam. Ze namen o.a. Single Girl, Married Girl op in een tijdelijke studio in Bristol, Tennesee. Deze sessies stonden bekend als de Bristol Barn Sessions.
De Carters stonden voor thuis, God, moeder, family en trouw en zongen daarover in een close harmony-stijl die nog steeds gekopieerd wordt. Gitarist Maybelle's 'Carter Lick' werd de meest invloedrijke 'lick' in de geschiedenis van de country.

Sara en A.P. scheidden in 1936 van elkaar, maar bleven in de band werken, waar nu ook Anita, June en Helen deel van uitmaakten. Dit waren de dochters van Maybelle en Ezra Carter. De kinderen van Sara en A.P. Janette en Joe maakten ook deel uit van de band. Van 1936-1939 nam de familie platen op voor Decca en daarna voor Columbia en daarna weer voor Victor. De laatste sessie van de originele Carter Family vond plaats op 14 oktober 1941. De band werd in 1943 ontbonden, nadat ze 250 songs hadden opgenomen, incl. één van hun meest bekende songs Sunny Side of Life, dat ze in 1928 opnamen.
De dochters van Maybelle, June, Helen en Anita zetten de traditie nog een twintigtal jaren voort nadat de originele familie ermee stopte.

Country Radio
Countrymuzikanten traden vanaf 1922 op de radio op. Het jaar daarop zond station WBAP uit Fort Worth, Texas de eerste 'barn dance' op de radio uit. Het was een show, die de sfeer had van een familie-bijeenkomst en specifiek gericht was op mensen van het land.
Gretig vanwege de reclame-faciliteiten van de radio volgden stations in Chicago (WLS), Nashville (WSM) en elders. De vroegere barn-dances gaven maakten vitaal deel uit van de levens van de luisteraars. Een fan van WLW-Cincinnati's Maandag Avond show in Renfro Valley zei het zo: 'Jullie maken de mensen in Renfro Valley zo ecth voor ons dat we waarschijnlijk naar Kentucky zullen verhuizen, alleen om maar geluk en tevredenheid te vinden.'

< b>De jaren 30
Toen de jaren 30 naderden, streed Amerika met rampen als de Dust Bowl en de Grote Depressie, de droom van het Wilde Westen en de vrijheid waar die droom voor stond, bood wat ontsnapping. Men ging daardoor het tijdperk van het Westen idealiseren en zo werd de zingende cowboy een voorbeeld voor alles wat eerlijk en goed was.
De basis was al gelegd in de jaren 20, maar kreeg dus een westers tintje. Ook omdat het woord hillbilly een wat negatievere klank had gekregen door de stereotypes die eraan vasthingen. De zingende cowboys waren een contrast en stonden voor romantiek, moed en leven op de prairie, mannen als Gene Autry met franjes en cowboyhoed werden een rage; in Texas schiep de innovatieve Bob Wills een nieuwe dans die Western Swing heette; Patsy Montana werd bovendien de eerste vrouwelijke countryster met haar lied I wanna Be a Cowboy's Sweetheart. Autry zei het zo: 'Mijn oplossingen waren iets minder moeilijk dan Franklin Delano Roosevelt kon bieden... ik speelde een soort van New Deal cowboy, die niet aarzelde om de problemen aan te pakken.'

In het Zuidoosten ging de muziekverkoop door de depressie niet goed, maar de country-muziek hield vast aan de verschillende radio 'barndansen'. De nadruk kwam te liggen van viool-spelende hillbilly- muzikanten naar solo-zangers zoals Roy Acuff en Ernest Tubb.

In 1934 vormde Decca Records een soort van budget label. Tot Decca kwam, was de hillbilly muziek de best geëxploiteerde muziek op de radio en op de bühne. Decca werd het eerste grote en belangrijke label in de country-muziek.

In 1933 vormden Bob Wills en Tommy Duncan de band Bob Wills and His Playboys, (later de Texas Playboys). Hun collectie van dansbare viooldeuntjes, herbewerkt met big-band orkesten in jazz-style, drums en versterkte gitaren maakten van Wills de ongekroonde koning van de Western Swing.
'Hell, ik weet wat ik doe,' vertelde hij aan Time Magazine. 'Ik speel de muziek die de mensen willen horen en zo is het.'
Gene Autry begon als een soort van Jimmie Rodgers imitator, maar vond zijn roeping toen hij een paar pistolen ombond en op zijn paard Champion klom. Door films en zijn populaire Melody Ranch Radio Programma werd hij de nummer één Zingende Cowboy van Amerika. Hij schreef ook een nieuwe stijl van muziek - western songs met mooie harmonieën en teksten die gingen over vrijheid en open ruimten.

De in Arkansas geboren Patsy Montana was de eerste miljoenen-platen verkopende vrouw n de country met haar song I wanna Be A Cowboy's Sweetheart. Het was haar grootste hit en omdat zij door de jaren 30 optrad in de nationaal uitgezonden radioshow WLS Barn Dance, creërde zij zo het image van een jodelende cowgirl. Het maakte haar echter wel de belangrijkste country-vocaliste van haar tijd.

De jaren 40 en daarna…
Goede tijden, drinken en dansen zochten de honky-tonks op. Dit ‘slang’-woord voor bars raakte in de jaren 40 verbonden met country-muziek toen Ernest Tubb regeerde als de koning van de honky-tonk jukeboxen.

Tubb, de troubadour uit Texas startte zijn carrière in de jaren ’30 als een imitator van Jimmie Rodgers. Tubb vnd zijn eigen muziekstijl in 1941 met het zeer goedverkopend Walking the Floor Over You. In 1943 verhuisde hij naar Nashville en introduceerde hij daar de electrische- en steelgitaren.

Tegen deze tijd begon countrymuziek (toen nog country en western genoemd) plaats te winnen buiten het zuiden. In 1943 werd countrymuziek in Detroit als de meest populaire muziek genoemd. De Grand Ole Opry, de prominente radioshow van het land, vond in die tijd ook zijn beroemdste gastheer: Roy Acuff.

Baseballheld Dizzy Dean noemde Acuff voor het eerste de Koning van de Hillbillies, dat snel werd aangepast naar Koning van de Countrymuziek. De titel was gerechtigd. Hij trad in die tijd op voor wel meer dan 15.000 mensen tegelijk en was heel populair gedurende de tweede wereldoorlog, net als Benny Goodman en Frank Sinatra.

Bill Monroe, de vader van de bluegrass, werd gedurende de jaren ’40 beroemd. Hij werd in 1939 met zijn band the Blue Grass Boys lid van de Grand Ole Opry, toen waren de meeste elementen van de stijl country al op zijn plaats gelegd: een goed tempo, hoge harmony-vocals, fiddle en mandoline. Zanger Lester Flatt en banjo-tovenaar Earl Scruggs kwamen aan het einde van de oorlog bij Monroe’s band en completeerden de sound van de muziek die uiteindelijk naar Monroe’s band genoemd zou worden: bluegrass.

De tweede wereldoorlog verstoorde de wereld en had daarom natuurlijk ook een impact op de countrymuziek. Boeren uit het zuiden tekenden voor het leger of verhuisden naar de steden om in de oorlogsindustrie te gaan werken. Ze speelden hun muziek in de barakken en debatteerden over de verschillen tussen Roy Acuff en Frank Sinatra.
Hillbilly Bands in dienst van het Amerikaanse leger gaven veel soldaten het eerste kijkje in de keuken van professioneel country-entertainment, terwijl Western Swing duizenden arbeiders in L.A. op de wekelijkse dansen in hun greep had.
Tegen 1950 was country hierdoor big business geworden. Veel van de platenmaatschappijen en radiostations concentreerden zich op Nashville, het thuis van de Grand Ole Opry. De ‘hillbilly-koorts’ spreidde zich echter ook uit naar Hollywood en andere commerciële centra. De muziek ontwikkelde zich ook. Honky tonk, bluegrass en andere substijlen van country vulden de jukeboxen door het hele land.

De jaren vijftig: Nashville aan de leiding
De na-oorlogse economische vooruitgang maakte ook de eerste echte oprukking van country mogelijk. De Grand Ole Opry, die in 1925 debuteerde als WSM Barn Dance, groeide van een plaatselijk programma uit tot een landelijk programma, dat iedere zaterdag meer dan tien miljoen luisteraars had. Het was slechts één van de vele Barn Dance programma’s. Voor het eerst werd country ook op nationale televisie getoond.

Het succes van de Opry leidde tot de eerste golf van opname-activiteit in Nashville. Acuff en Fred Rose hadden de eerste platenmaatschappij opgericht en hun grootste ster was de flamboyante Hank Williams. Met de grootste ster ooit had country echter ook de eerste grootschalige tragedie te pakken.
Hank schreef simpele, maar aanspreekbare songs als Cold, Cold Heart en I’m So Lonesome I Could Cry. Hij zei altijd: ‘Je moet een hele hoop ezelmest geroken hebben voor je als een echte hillbilly kan zingen.’
Zijn levensstijl van drank eiste uiteindelijk zijn tol: Hank werd dood gevonden op de achterbank van zijn Cadillac op 1 januari 1953 op weg naar een optreden in Canton, Ohio. Hij was nog maar 29. Op zijn begrafenis zong Red Foley Peace In The Valley en een koor van Foley, Roy Acuff, Little Jimmy Dickens, Carl Smith, Webb Pierce, Johnny Wright en Jack Anglin zongen samen het door Williams geschreven I Saw The Light.

Lefty Frizell’s impact was groter dan zijn zes nummer-één platen. De laconieke ziel van zijn muziek inspireerde zangers als George Jones, Merle Haggard, John Anderson, Keith Whitley en vele andere mannelijke artiesten. Frizell zei eens: ‘Als ik zing, heeft elk woord een gevoel. Ik wilde er net zo min afstand van doen als de vrouw waar ik van hield.’

Rock ’n roll arriveerde en nam de platenverkoop en airplay weg van de country, maar Owen Bradley en Chet Atkins vochten terug en creërden een pop-country sound, die later bekend werd als The Nashville Sound, met boegbeelden als Jim Reeves, Eddy Arnold en Patsy Cline. Het werkte het beste voor Arnold, die veel meer top 10 hits had dan menig ander artiest. Eddy’s gepolijste klanken maakten van hem de eerste country ster met een eigen TV Show en een uitnodiging om reserve-gastheer te zijn voor de NBC’s Tonight Show.


De 60er jaren: Country na Elvis

De rock ’n roll-uitbraak van de jaren 50, die zelfs voortkwam uit de country, beschadigde de country-industrie danig. De levendige sound van Elvis Presley en zijn rockabilly collega’s had een noemenswaardige invloed op de jeugd en sneed heftig in de platenverkoop in de country. Om de crisis te overwinnen begon men in Nashville de country te mixen met pop-invloeden, die later bekend zou worden als de Nashville Sound. Rond dezelfde tijd begon een aantal artiesten uit Nashville en Bakersfield, California met een nieuwe soort muziek, die de country wat harder maakte, en die zelfs kon rivaliseren met de rock ’n roll zelf.

Rockabilly
De stad Memphis was de geboorteplaats van de rock ’n roll. Elvis Presley, een tiener uit Memphis absorbeerde blues uit Beale Street in Memphis en de geluiden van de Grand Ole Opry en fuseerde dat tot zijn unieke stijl die de populaire muziek voorgoed zou veranderen.
Zanger Bob Luman zei het zo, nadat hij Presley had zien optreden in Texas: ‘Dat is de laatste keer dat ik probeer te zingen als Webb Pierce of Lefty Frizell.’. Anderen voelden dat ook en een generatie van rockabillies ontstond.

De Nashville Sound
Nashville raakte de jeugd aan de rockabillies kwijt en begon daarom popmuziekelementen in de country te gieten om een meer volwassen publiek aan te spreken. In de studio maakten fiddles en steelgitaren plaats voor hele snaarsecties en achtergrondzangers. De topproducers leunden op een klein team van studio-musici (de A-Team), wier creatieve input hen tot grote hitmakers maakten. Achter de scenes promootte de nieuw gevormde Country Music Association de muziek en de media begon de nieuwe Nashville sound op te pikken. In 1960 was Nashville tweede stad in de platenindustrie na New York.
Niet iedereen geloofde echter dat rock ’n roll de aantrekkingskracht van de zuivere hillbilly-muziek had gedood. Veel artiesten mengden hun authentieke country-sound met ritme en harmonie. Tussen hen Ray Price, die zijn honky-tonk met een shuffle-beat doorspekte, terwijl Buck Owens in Bakersfield een aangename country-sound introduceerde die hij had geleend van Elvis en andere rockers. Owen zei: ‘Ik zong alle Little Richard Songs in de honky-tonks,’ zei Owen. ‘En men vond het geweldig.’
Tegen het midden van de jaren 60 was harde country een echte tegenstander van de zachtere Nashville Sound geworden, hoeveel men in de praktijk elementen van beiden gebruikten.

De artiesten
De 60-er jaren worden ook herinnerd door de vele tragedies. De top-artiesten van deze tijd waren o.a. Buck Owens, George Jones, Jim Reeves, Johnny Cash, Eddy Arnold, Marty Robbins, Webb Pierce, Bill Anderson, Ray Price en Faron Young.

Patsy Cline, geboren als Virginia Patterson Hensley en werd opgevoed in het landelijke Virginia. Ze was één van de vertegenwoordigers van de pop-geörienteerde Nashville Sound. Ze brak door in 1957 met haar Walkin’ After Midnight. Na vier jaar kwam ze terug met songs als Crazy en I Fall to Pieces. Haar song Sweet Dreams (of you) werd net uitgebracht toen zij en de zangers Hawkshaw Hawkins en.Cowboy Copas stierven in een vliegtuigongeluk in 1963.

Het begon als een serie van tragedies. Zanger Jack Anglin van het duo Johnny & Jack stierf in een autoongeluk op de weg naar Patsy’s begrafenis. Het jaar daarop kwam Jim Reeves om in een vliegtuigongeluk.

Net als Patsy, was Loretta Lynn vastbesloten om carrière te maken. Met haar man, Mooney, tourde ze in 1960 langs de radiozenders om haar song I’m a Honky Tonk Girl te promoten. Het was het begin van een carrière die al meer dan veertig jaar duurt. Ze was de hoofdpersoon in een boek en in de film Coal Miner’s Daughter en in 1972 werd ze de eerste vrouw die Entertainer of the Year werd bij de CMA-awards.

Buck Owens begon zijn carrière in 1959, maar werd pas bekend met zijn nummer-één hit Act Naturally in 1963. Er volgden nog veel meer hits, en zijn duet uit 1988 met Dwight Yoakam Streets of Bakersfield was daar een waardige afsluiter van. In 1969 werd hij gastheer van de show Hee Haw met Roy Clark. Samen met Merle Haggard was hij de architect van de zogenaamde Bakersfield Sound, een ruigere country-soort dan wat er in Nashville gemaakt werd.

Outlaws, Arena’s en de tijd van beroemdheden

De sociale en politieke ruige 60-er jaren beïnvloedde alle vlakken van de muziek en dus ook de country. Veel zangers keerden terug naar de basis, waaronder Conway Twitty, Merle Haggard en Charley Pride. Anderen rebelleerden tegen de mensen die de touwtjes in de handen hadden. De identiteit van de country werd aan de kaak gesteld en wordt dat nu nog steeds. De populariteit groeit en de grenzen tussen country en rock vervagen steeds meer, een trend die versneld wordt door video, websites en het technologische gedonder van de concert-arena’s.

Tegen 1970 hadden sommigen het wel gehad met de Nashville Sound. Artiesten als Conway Twitty, Merle Haggard en Charley Pride wilden terug naar de basis.

De meest radicale uitdaging voor de Nashville Sound kwam van de zgn. Outlaw-Movement. De benadering van Nashville om producers de songs uit te laten kiezen en ook het personeel uit te kiezen voor de opnames, leidde tot rebellie bij o.a. Willie Nelson, Waylon Jennings, Jessi Colter en Tompall Glaser. Ze wilden hun eigen songs uitkiezen, met hun eigen band de studio induiken en hun eigen uitgave-rechten behouden.

Samen kwamen ze in 1976 met een album Wanted! The Outlaws, de eerste plaat uit Nashville die platina werd.

Ondertussen regeerde George Jones als de grootste traditionele countryzanger ooit. Zijn bekendste lied He Stopped Loving Her Today wordt gezien als het bijna perfectste country-lied ooit.

In de jaren 70 zagen we ook het beste werk voorbij komen van Merle Haggard, eerder bekend als San Quentin-gevangene no. A-45200. In zijn jeugd zat hij een tijd in de gevangenis voor het inbreken in een bar. Hij ontmoette in San Quentin een gevangene die op Death Row zat en dat veranderde zijn leven. Merle werd de ‘dichter van de gewone man’ genoemd, vanwege de songs die recht uit het hart leken te komen. In het controversiële Okie from Muskogee verwoordde hij de gevoelens van veel van de langharige tegenstanders van de Vietnam-oorlog.

Naast de outlaw-beweging was er ook nog voldoende ruimte voor pop/country-artiesten, zoals Glen Campbell, Kenny Rogers, Lynn Anderson en Anne Murray bewezen. Het was ook de tijd van de romantische duetten, vooral die tussen Tammy Wynnette en George Jones en Loretta Lynn en Conway Twitty.

Een ander hoogtepunt aan het einde van de jaren 70 was de opkomst van Hank Williams Jr., die eindelijk uit de schaduwen van zijn vader wist te komen met zijn typische Southern-country-rock.

Met het gevecht om aandacht van zowel traditionele country, pop/country, Outlaw muziek en Southern Rock begon men te debatteren over wat country nu eigenlijk was en Kenny Rogers verwoordde het zo: ‘Countrymuziek is wat mensen uit de country zullen kopen.’

Rock en Southern Rock
Terwijl Amerika zich bezighield met de opkomst van de burgerrechtenbeweging en het tijdperk Vietnam ontmoetten een aantal artiesten met een traditionele achtergrond ook de veranderende tijd. Sommigen, zoals Roger Miller, benaderden hun muziek iets hipper. Anderen kwamen in opstand tegen deze methoden van Music Row en vochten voor hun titel van Outlaw. Weer anderen, zoals Dolly Parton ontwikkelden zich van country-ster naar wereldberoemdheid of naar een larger-than-life persoonlijkheid mede door de roddelpers. Wat hun benadering ook was: ze volgden hun eigen regels en trokken nieuwe fans naar de Country Muziek.

Rock terug in de Country
Terwijl vele country-artiesten naar een niet-country-publiek zocht, introduceerden artiesten met een heel andere achtergrond hillbilly geluiden in hun muziek. Unieke talenten als Bob Dylan en Ray Charles namen country-geörienteerde albums op en brachten de muziek van Hank Williams naar vele nieuwe fans.

Vroeg in de jaren 70 was country-rock aanwezig in de muziekscenes van zuid-Californië en Austin, Texas. Deze beweging werd geleid door Gram Parsons en the Eagles.

De opkomst van Southern Rock
In het zuiden werden blues en country al heel wat langer met elkaar vermengd, denk maar aan Elvis Presley en Jimmie Rodgers en zelfs daarvoor nog, maar deze sound kwam in 1979 weer naar boven en werd Southern Rock genoemd. De muziek van de Allman Brothers en hun volgelingen vertegenwoordigde het verzet en ontevredenheid tegen en met de baby-boom generatie van die tijd. Voor veel van de country- sterren die in de jaren 90 op zouden komen, waren de eenzame geluiden van Tuesday's Gone net zo bekend als het deuntje van Hank Williams Lonesome Whistle.

De 80-er jaren
De film Urban Cowboy uit 1980, met John Travolta en Debra Winger, had een country dance club in de spotlight, een plaats als Gilley’s in Pasadena, Texas. De film en de daaropvolgende media aandacht verhoogde tijdelijk de verkoop van de country-muziek. Miljoenen stedelingen kochten western laarzen en hoeden, leerden hoe ze de two-step moesten dansen en probeerden hun geluk op mechanische stieren. De film maakte van Mickey Gilley en Johnny Lee internationale sterren, maar toen de aandacht verwaterde bleef er niet veel over van de verkoop: het zogenaamde Urban Cowboy tijdperk was niet meer dan een zielloze poging om een verwaterde versie van country op de massamarkt te brengen. De New York Times kondigde de dood van de country muziek aan. Gedurende dat tijdperk begon echter een generatie van zangers en muzikanten waaronder Ricky Skaggs, George Strait en Dwight Yoakam hun muziek nieuw leven in te blazen. Deze nieuwe traditionalisten bewezen de aantrekkingskracht van pure country, terug naar de basis. Randy Travis werd gezien als de leider van de beweging. Randy, een langzaam pratende man uit North Carolina werd van jeugddelinquent een internationale ster met songs als Forever and Ever, Amen.

De langzame maar vaste benadering van George Strait begon in de 80-er jaren fruit te dragen. Zijn nette imago – cowboy hoed, scherp gevouwen spijkerbroek, grote beltbuckle en western laarzen – zouden later geïmiteerd worden door Clay Walker, Tracy Byrd en veel van de 90-er jaren ‘hoed-acts’.

Alabama blies een nieuwe weg. Het kwartet, gevormd in Muscle Shoals, Alabama, was de eerste band (t.o. vocale groep) die succesvol werd in de country muziek, en effende de weg voor bands als Sawyer Brown, Shenandoah en Diamond Rio. Alabama had 21 no. 1 singles tussen 1980 en 1987 en maakt vandaag de dag nog steeds hits.

Country in de 90-er jaren: Garth-mania
In September 1991 debuteerde Garth Brooks’ Ropin’ the wind op nummer 1 in de Billboard hitlijsten in alle genres. Hij verkocht meer albums dan enig andere country-artiest in de geschiedenis en bracht meer populariteit naar de live country-acts door rock-achtige theatriek in zijn show te brengen. Zijn succes verbaasde de media, de muziekindustrie en bracht de aandacht naar de groeiende populariteit van de country.

Wat de oorzaak ook was, country werd opeens in en er werden talloze nieuwe sterren geintroduceerd, die soms de niet-sympathieke bijnaam ‘hat act’ kregen. De hausse werd wat minder in de jaren 90, maar tegen die tijd hadden al verschillende zangers en zangeressen solide carrieres opgebouwd.

Garth noemde onder degenen die hem beïnvloedden o.a. George Jones, popzanger James Taylor en de glamrock groep KISS. Zijn shows waren uitbundiger dan country ooit gezien had. Slechts enkelen, zoals Reba McEntire en Brooks & Dunn konden zijn pas bijhouden.

Reba was een voormalige rodeo-artieste, die met haar rode haar al heel wat andere artiestes heeft overschaduwd. Ze zette ook naam in de zakenwereld en in de filmwereld (en heeft nu zelfs haar eigen serie).

Alan Jackson’s benadering is weer heel anders dan die van Garth. Als neo-traditionalist verzamelde hij o.a. Hank Williams’ zakmes, één van zijn gitaren en zijn stijl in het schrijven van songs – simpel, maar recht uit het hart.

De 90-er jaren bracht ook de eerste volwassenheid van een generatie die grootgebracht was op rock ’n roll. Country-radio vandaag de dag wisselt van stijl tussen de traditionele sound en de sound die meer verwant is aan de Eagles dan aan de Carters.

De 90-er jaren zag weer een country-boom, maar anders dan de Urban Cowboy gekte van de 80-er jaren bleef deze. Terwijl rock-muziek versplinterde in ontelbare stromingen, bleef country onder één hoed vallen en werd country de meest gedraaide muziek in de VS.

Veranderende tijden
Ieder stukje van de country geschiedenis heeft zijn sporen nagelaten. Vandaag de dag bestaat country uit veel geluiden en veel stijlen, sommigen zo oud als de fiddle en de andere zo nieuw als de nieuwste technologieën. Het wordt gezongen door supersterren en rijzende sterren en mannen die nooit sterren wilden worden. De jongeren brengen er vitaliteit in, terwijl veteranen de waarden vertellen. Country-muziek verandert, maar het zal altijd blijven, zoals Willie Nelson zei: een plaats waar mensen hun verhalen vertellen.

Country is de benaming voor deze muziek welke zich in verschillende groepen opdelen laat, hier volgen enkele korte omschrijvingen.

Bakersfield Sound
wordt sterk door de Rock'n'Roll beinvloed.
De Instrumenten zijn hoofdzakelijk elektrisch. Ten opzichten van de zachte Nashville Sound klinken de Gitarren hard en opdringerig. De Bakersfieldsound werd in de 60'jaren veel gespeeld. De beroemste Kunstenaars zijn hier Buck Owens en Dwight Yoakam, Dwight heeft deze soort Muziek in de jaaren 90' opnieuw laten opleven.


Bluegrass Muziek
wordt hoofdzakelijk met acaustiesche Instrumenten in 2/4 maat gespeelt. Opvallend is hierbij de grote kunde van der Muziekanten, met name het overheersende gezang en de snelle instrumentale stukjes. Instrumenten: Viool, Mandoline, Contrabas, Gitaar.

Onder Clubhome staat een uitvoerige beschrijving over Bluegrass


Newgrass Muziek
eigenlijk dezelfde Muziek als Bluegrass, maar een beetje jongere Instrumenten en ook moderner gespeelt. Elektrice Bas, Slagwerk en ook elektrice Gitaar zijn hier vaak de zien.


Blues
De "Blues" hoort eigenlijk bedroefd te zijn en en klinkt als of het is voor hun die met het Leven niet verder komen. Country zangers zoals Kimmie Rogers en Hank Williams hebben zich de eigenaardigheid van de zwarte Blues eigen gemaakt en daaruit de "witte country Blues " gemaakt, een mengeling tussen Negro Blues, Liederen uit de
Bergen vanuit het zuiden en Cowboy Songs.
De Blues is als eigen Hoofdgroep te onderschijden maar heeft ook de Countrymuziek beinvloed.


Cajun Muziek
Na de Engelsenfranse oorlog, midden 18e eeuw,die de engelse wonnen, werden veel fransen kolonisten brutaal door de overwinnaars verdreven uit de oost Canadese regio Acadia (ca. 8.000 doden). vele Acadiers vluchten na lange omrijzen door frankrijk en franse kolonies naar Louisiana, dat al lange tijd in franse handen was nu tot Spanje behoorde,maar nog altijd een franse gouverneur had behouden. In het jaar 1803 werd het, na onderhandelingen met Napoleon, verkocht aan de USA. Deze verjaagde brachten natuurlijk zo hun eigen van frankrijk afkomstige cultuur mee, alsmede hun taal, het Patois (Dialekt) van de franse west kust wat nu Cajun heet. ook hun muziek, die nu Cajun muziek word genoemd. Zij behielden in het afgelegen zuid westen van Louisiana en het oosten van Texas hun culturele identiteit tot ver in de 20e eeuw. Oorspronkelijke instrumenten waren de violine (engelse viool), de triangel en de lepel (Cajun Spoons). Met de Duitse immigratie kwam tegen het einde van de 19e eeuw ook de Melodeon (duitse harmonica) in het land, een eenvoudige trekharmonica, momenteel bekent als de Cajun Accordeon, vanwege zijn voordelen (eenvoudige, robuuste constructie, hard, veelzijdig). Al in het begin van de 20e eeuw werden de Cajun Accordeon samen met de viool de hoofdinstrumenten. Momenteel gebruikt men naast de eerder genoemde instrumenten ook de gitaar, de bas en het slagwerk. De oorsprong van de melodieën waren franse volksliedjes. Gezongen word nog altijd in het Cajun Frans, wat intussen (samen met het engels) de hoofdtaal is in Louisiana. De franse Cajun muziek werd door de vanaf 1940 opkomende mode muziek stijlen, Rock'n Roll, Country Music und Pop, ernstig bedreigd. Maar heeft gelukkig vanaf de jaren 60 weer een opkomst gehad. Hoofdzakelijk door de muzikale inbreng van Iry LeJeune. Een der grootste accordeonisten en een eersteklas Cajun muzikant. De franse Cajun muziek is momenteel een Amerikaanse muziek soort maar niet echt country muziek, het heeft de country muziek echter wel enigszins beïnvloed.


Conjunto
Conjunto heet eigenlijk "groep" of "Band".
Deze Stijl is aan de Country-Muziek verwant en komt alleen in bepaalde gebieden van Mexico en in Zuid Texas voor en aan de grens van Mexico en USA. meestal speelt een Akkordeon de Melodie en het ritme is vaak Polka of Wals.


Country Muziek
noemt men de commercieele amerikaanse Muziek die haar oorsprong in het zuiden en Westen van Amerika heeft. In de loop der jaren wordt de Country Muziek een van de duurzaamste Muziekstijlen in Amerika. Vandaag kan men helaas niet meer veel Kunstenaar met een grote persoonlijkheid vinden. Tussen 1950 en 1980 zijn het nog veel Kunstenaars geweest die men alleen al aan hun onmiskenbare Stem heeft kunnen herkennen.
Als hoofdstad van de Countrymuziek hebben zich Nashville in Tennessee kunnen ontplooien, maar Branson en ook New York zijn intussen stieken hoofstad van de Country-Muziek geworden.


Country Pop
Door het groote succes van Countrymuziek in de 70' jaren worden Country-songs ook steeds meer en meer in de Pop-Charts gespeelt.
Zo ondstand het begrip Country-Pop. Voorbeelden hiervoor zijn Kenny Rogers en Don Williams. Tegen het einde der 90' Jaren werden de Kunstenaar immer meer in richting van Country-Pop gestuurd wat tot resultaat had voor de doelgroep dat het uitstierf. Intussen worden vroegere Country-Kunstenaars alleen nog onder de Rubriek "Pop" verkocht.


Country Rock
Die combinatie van Country-Muziek met de Rock Beat ontwikkelde zich tot Country Rock. Deze Stijl doet het hoofdzakelijk aan de Westkust van de USA.


Cowboy Songs
Tussen de 20' en 30' jaren zijn de Cowboys en Landloper (Hobos) twee belangrijke groepen binnen de Country Muziek, vele Liedjes gaan daarom ook over dit Leven en de zo genaamde Vrijheid.


Folk Muziek
Hier moet men onderscheiden maken tussen Urban Folk Muziek en Country Folk. Het zijn meest Liedjes die van generatie to generatie voorgebracht worden. Country Folk Songs hebben vaak verhalen als achtergrond en worden met
weinig Intrumenten bezongen. Urban Folk Muziek heeft vaak politieke Thema`s
als achtergrond. Folk Songs zijn altijd een belangrijke onderdeel van de Country Muziek.


Hawai Muziek
Is ook een stijlrichting van de Country-Muziek, tenminst vanaf 1959, toen Hawai bij de USA behoorde. De SteelGitaar (Pedal- Steel, Lap-Steel...) die in de Country-Muziek een belangrijke plaats hebben, hebben in Hawaii haar oorsprong.


Hillbilly Muziek
is de Muziek van de eenvoudige, witte Amerikaanse Mens, die niets heeft, zegt wat hij wil, drinkt wanneer hij het wil en schiet wanneer hij daar zin in heeft.


Honky Tonk Songs
gaan over Alcohol, Werkproblemen, het bedriegen door de Partner, Sex en het dagelijke Leven. De Sound en de Stijlrichting komt vanuit Texas. De instrumenten zijn Pedal Steel Gitaar, elektrische Gitaar en het Slagwerk.
Vele denken, dat Honky Tonk de echte Country-Muziek was en nog is. Honky-Tonk is de meest eenvoudige en langzaamste 2/4 maat welke door een speciaale Timing het typische Groove berijkt.


Nashville Sound
Door de snelle ontwikkeling van de Rock'n'Roll heeft de Country Muziek problemen ondervonden, men heeft zich snel wat nieuwigheden bedacht.
Men heeft toen het Idee gehad, om niet alleen maar de jeugd aan te spreken, maar men wilde ook de oudere Generatie aanspreken en ontwikkelde een zachtere Stijl. Een van de beroemdste Kunstenaars uit deze Stijlrichting is Chet Atkins.


Old Time
Hiermee bedoel men de Stijl van de Countrymuziek voordat deze commercieel werd.


Outlaw Country
Ontstond in de 70' jaren toen Nashville steeds meer van de typische Honky Tonk naar zachtere stijle overging. Enkele Kunstenaars wilden daar niet aan meedoen en ondwikkelden hun eigen Stijl. Tot deze Stars behoren bijvoorbeeld Willie Nelson en Waylon Jennings.


Progressive Country
Onstond einde 60' Jaren. Die Country Muziek gaat steeds meer in Richting van Pop Muziek. het Middelpunt der commercieele Muziek was Nashville. Daar tegen in zijn Kunstenaar uit Bakerfield en Texas gegaan. Zo ontstond de progressive Country, waarbij men minder op Hits doelde , men probeerde nieuwe Wegen te bewandelen. Uit Progressive Country is midden jaren70' de Outlaw Country ontstaan.


Rockabilly
De Rock'n'Roll ondstond 1954 vanuit de Rockabilly. Het is een mengeling vanuit Rhytm & Blues en Country Muziek. het meest bespeelt word de Elektrische Gitaar, Slap-Bas en Slagwerk. Vaak behoort ook de Boogie-Woogie Piano daarbij. De beroemdste Kunstenaars van deze Stijlrichting zijn Buddy Holly en Jerry Lee Lewis.


Tex Mex Musik
In de USA niet zo bekend, men kan het soms in Texas horen. De Groepen gebruiken hoofdzakelijk Akkordeon en "Bajo-Sextos" zoals de 6 snaren bas genoemd wordt.
In de USA zijn maar weinig Tex Mex Kunstenaars zoals Freddy Fender, Flaco en zijn broer en Santiago Jimenez.


Western Songs
De Cowboy`s waren in de eerste halft van het 20e eeuw het Hoofdthema van deze Muziek. De Kunstenaars hebben bijzonder opvallende Kleding gedragen en hebben in Westernfilms gezongen. De songs zijn zo beroemd geworden dat daaruit het begrip "Country & Western" Muziek ondstond.


Western Swing
is een mengeling uit Country Muziek en Swing Jazz, Western Swing welke deels Jive is, Beerzaal, STomp, Polka, Blues, Old Time-viool, Meciaan-Amerikaan en deels zingende Hollywood Cowboy. De Groepen zijn vaak zo groot als Big
Bands, ook nu zijn er nog enkele Kunstenaars die deze Stijl bespelen zoals bijvoorbeld Shelby Lynne.


Zydeco
is het tegenover gestelde van Cajun Muziek. Cajun is de Muziek van de witte Mens, Zydeco is de Muziek van de zwarte Mens. Bij Zydeco staan de Instrumente zoals: Akkordeon, Saxophon (in de plaats van de viool) en het Wasbord op de voorgrond.